15.06.2014 20:57:26
0 Yorum

Muhammet AKSAKAL
Bana bir masal anlat Baba

Belirli gün ve haftalar olmasa sevdiklerimizin kıymetini anlayamayacağız…

Siyasetten uzak bir hafta sonu temennimle size biraz bizim hayatımızda büyük yer edinen varlıklardan bahsetmek istiyorum…

Anne ve babalar hiç şüphesiz yaşamımızın önemli parçalarıdır…

Ortaokul sıralarında iken münazara kelimesinin ne anlama geldiğini ilk öğrendiğimizde iki karşıt gruplar oluşturmuş ve okulun mu yoksa ailenin mi çocuk gelişiminde etkili olduğunu tartışmıştık…

Aile ve okul grubunu oluşturmuştuk…

Ben zor olan aile grubunun üyesiydim…

Öyle ya okulların olmadığı toplumlarda cahillik diz boyu gider şüphesiz…

Kazanmamız ve aile etkisini anlatmamız çok zordu…

Neticede adeta sütün kara olduğunu ispatlarcasına aile olgusunun insan hayatındaki önemini vurgulayıp kazanmıştık…

Yaşamımızda dünyaya ilk gözümüzü açtığımızda karşılaştığımız yegane ve gönüllü öğretmenlerdir anne ve babalarımız…

Size bugün annelerimizin üstünlüklerinden var olma sebebi olmalarından bahsetmek istemiyorum…

Hani son günlerde dilimize pelesenk olmuş reklamlarda sözü edilen cümlede olduğu gibi;

Annelik içten gelen bir duygu olsa da babalık sonradan öğrenilir diye…

“Bana bir masal anlat baba”….

Yazımın başlığında olduğu gibi,,,

Hayatta tüm zorlukları aşmamızdaki adeta her daim ihtiyaç duyduğumuz gıda gibidir babalarımız…

1996 senesinin mayıs ayında henüz ölümün ve yaşamın ne olduğunu adam akıllı kavramamış yüzünde yeni tüyler çıkan bir gençken kaybetmiştim babamı…

Aradan geçen 18 yılda yaşadıklarım aslında ne kadar ihtiyaç duyduğum birini kaybettiğimi öğretti bana…

İnsan babası ölünce büyüyor çünkü. Yalnız başına kalıyorsunuz o zaman artık.

Çocukken her şeyi bilen, herkesten güçlü olan babamız biz büyüdükçe küçülüyor.

Zamanını tamamlamış ve geçmişte kalmış bir yaşlı olarak kendi köşesinden bize bakıyor. Uzakta olsa da, bize dokunamasa da...

Usandıracak kadar ayrıntılı sorularla hayatı öğrendiğimiz, her şeyi bilen babamızın sorularıysa biz büyüdükçe artık bize sıkıcı gelmeye başlıyor. Müdahale etmese, soru sormasa ne iyi olur dediğimiz zamanlar çok oluyor artık. Biz ondan daha iyi biliyoruz ya her şeyi. Zaman artık onun zamanı değil ya... Teknoloji gelişti ya... Her şey değişti ya...

Oysa ne zaman ki babanızı kaybediyorsunuz, işte o zaman gerçekten büyüyorsunuz. Çünkü çınarın gölgesi yok artık üzerinizde. Sizi fark etmediğiniz halde yağmurdan, güneşten koruyormuş meğer o gölge.

Siz de aile kuruyorsunuz, baba oluyorsunuz, sizinde gölge yaptığınız ve koruduğunuz birileri oluyor ama o gölgeyi çok arıyorsunuz.

 

Babanız öldüğünde büyüyorsunuz.

Artık soru soracağınız, öğreneceğiniz, azarını duyacağınız, takdirini alacağınız, akşam eve dönerken yolunu gözleyeceğiniz, korkacağınız bir babanız yoksa büyüyorsunuz.

Yarınınızdan sorumlu tuttuğunuz, her istediğinizi almak zorunda olan o kişi yoksa artık...

 

Hep sessiz ağlayan, suskun seven, en zor dönemde bile yıkılmaz görünen, sırtınızı dayadığınız çınar ağacınız yoksa artık...

Büyüyorsunuz o zaman işte.

Etiketler:

Yazarın Diğer Yazıları
SON HABERLER
YAZARLAR
erzurumgundem.com
HASANSOFT Haber Sistemi